Hala Gąsienicowa w Tatrach
Żółtym albo niebieskim szlakiem do Schroniska Murowaniec na Hali Gąsienicowej
W Kuźnicach rozpoczyna się najbardziej popularny szlak na Halę Gąsienicową. Do wyboru mamy dwie trasy: żółty szlak przez Jaworzynkę albo niebieski przez Boczań. Zaraz za drewnianym mostem, nad potokiem Bystra jest rozwidlenie szlaków. Na lewo droga prowadzi na Halę Gąsienicową przez Boczań, a po prawej stronie przez Dolinę Jaworzynki. Czas przejścia i długość trasy dla obu szlaków jest taki sam. Szlaki łączą się na Przełęczy między Kopami (1499 m n.p.m.). Przełęcz między Kopami jest usytuowana pomiędzy Wielką Królową Kopą i Małą Królową Kopą. Jest to dobre miejsce na wyrównanie oddechu i łyk wody przed dalszą wędrówką. Schronisko Murowaniec i Hala Gąsienicowa są już prawie zdobyte. Z Przełęczy jest jeszcze tylko około pół godziny wędrówki.
Przełęcz nosiła kiedyś inną nazwę – Karczmisko. I chociaż nazwa sugeruje, że była tam karczma od której wzięła się ta nazwa, to jednak nigdy tam żadnej karczmy nie było. Ale faktycznie zawsze było to miejsce odpoczynku dla górali, górników czy teraz turystów. Z pięknym widokiem na Giewont.
Hala Gąsienicowa – dla kogo wyprawa?
Oba szlaki, żółty i niebieski są technicznie łatwe i widokowo bardzo przyjemne. Jeśli szukamy dla siebie trasy bezpiecznej ale trochę i wymagającej, pozwalającej jednocześnie nacieszyć oko pięknym górskim krajobrazem, to trasa z Kuźnic na Halę Gąsienicową jest idealna. Zarówno dla osób, które kondycyjnie mają pewne zaległości, jak i dla rodzin z dziećmi. Nieco starsze maluchy są w stanie pokonać tę trasę na własnych nogach. Trasa nie jest dostępna dla dzieci w wózkach. W przypadku najmłodszych maluchów trzeba już wyposażyć się w nosidło albo …poczekać kilka lat aż dziecko podrośnie.
Cała trasa z Kuźnic do Schroniska PTTK Murowaniec i z powrotem łącznie powinna zająć około 4 – 5 godzin. Teoretycznie. Jednak z dziećmi warto ten szacunkowy czas przejścia urealnić i pomnożyć przez dwa. Niestety, często okazuje się że niewielki spacer zamienia się w całodniową wyprawę.
Warto też pamiętać, że śnieg na szlaku bywa nie tylko zimą – wiosną i jesienią też. Nawet jeśli „na dole” wydaje się że warunki pogodowe są korzystne, to im wyżej w górach tym bardziej może być niebezpiecznie. Trzeba liczyć się ze śniegiem i oblodzeniem na szlaku. Odpowiednie buty w każdych górach to podstawa. I chociaż to zdanie to truizm, to okazuje się niestety, że nadal na szlaku można spotkać niefrasobliwego turystę, komu zabrakło wyobraźni.
